अरे पावसा , तुला रे कसं विसरेन
आठवते आपली दोस्ती अंगणातली
धुमारे फ़ुटण्याच्या कोवळ्या वयातली
जुन्या दोस्तांना का कोणी विसरतं ?
पण माप ओलांडलं नि अंगण तुटलं
स्वप्न साबणाच्या बुडबुड्यासारखं फ़ुटलं
वळचणीच्या पाण्यासारखं सारं साठलं
त्याला रे कुठली धार नि कुठला प्रवाह
पण येईन म्हणते आता पुन्हा परतून
टाक मला पुन्हा एकदा चिंब भिजवून
वाहणाऱ्या धारांत मीही वाहेन म्हणते
रिक्त होऊन नव्याने स्वप्नं पाहेन म्हणते
दीपा
0 comments:
Post a Comment