आज घोंघावतायत सारे जुनेपुराणे
शल्य, बोचरे काटे, ओरखडे न दिसणारे
व्रण बघितला की जखम आठवते
माणूस बघितला की वृत्ती आठवते
तोंडदेखलं हसायची करून घेतलेली सवय
मनाचे झालेले तुकडे, परत परत फ़सायची सवय
गिळलेला राग, कोंडलेला श्वास , निसटलेले क्षण
माणसांच्या तऱ्हा, खोटी नाती , आप्तगण
वाऱ्या तुला सांगते, ने सगळं दूर कुठेतरी
पावसा तुला मागते, टाक वाहून सारं सागरतळी
सारं काही परत सांधायला निघालीये
द्या मला साथ मन परत बांधायला निघालीये
दीपा
0 comments:
Post a Comment